Diş Hassasiyeti (Sızlama); diş minesi ve dentin dokularındaki çürük, erozyon veya aşınma hasarlarını onararak dişin anatomik bütünlüğünü ve çiğneme fonksiyonunu geri kazandıran konservatif tedavi yöntemidir.
Diş rezorpsiyonu (kök erimesi); dişi oluşturan mine, dentin ve sement dokusunun odontoklast hücreleri tarafından harabiyete uğratılarak eritildiği, erken teşhis edilmediğinde diş kaybına yol açabilen sinsi bir patolojidir.
Diş Sinir Hasarı; ağız, diş ve çene yapısının çiğneme, konuşma ve estetik dengesini oluşturan, cerrahi ve restoratif tedavilerde kılavuzluk eden temel anatomik yapıdır.
Diş Morfolojisi (Diş Anatomisi Bilimi); ağız, diş ve çene yapısının çiğneme, konuşma ve estetik dengesini oluşturan, cerrahi ve restoratif tedavilerde kılavuzluk eden temel anatomik yapıdır.