Diş röntgenleri, diş hekimlerinin dişlerin, diş etlerinin ve çenenin içindeki, yalnızca görsel muayene sırasında görülemeyen yapıları görmesine olanak tanıyan tanısal görüntülerdir. Bu görüntüler, kontrollü bir X-ışını ışınının ağız dokularına yönlendirilmesi ve ortaya çıkan görüntünün bir dijital sensör veya radyografik film ile yakalanmasıyla oluşturulur. Ağızdaki farklı dokular, X ışınlarını değişen miktarlarda emer ve bu da nihai görüntüde kontrast oluşturur. Radyografide mine ve kemik gibi yoğun yapılar daha açık görünürken, daha az yoğun alanlar daha koyu görünür. Bu kontrast, diş hekimlerinin diş yapısını, kemik seviyelerini ve ağzın diğer iç özelliklerini değerlendirmesine olanak tanır. Diş röntgenleri tanısal diş hekimliğinin rutin bir parçasıdır ve çürükleri tespit etmek, kemik sağlığını değerlendirmek, enfeksiyonları tanımlamak ve dişlerin gelişimini ve konumunu izlemek için kullanılır. Diş hekimleri bireysel ağız sağlığı ihtiyaçlarına ve klinik bulgulara dayanarak röntgen çekilmesini önermektedir.