Diş teşhisi, diş hekimliği profesyonelleri tarafından ağız sağlığı koşullarını tanımlamak, hastalıkları değerlendirmek ve tedavi planlamasına rehberlik etmek için kullanılan klinik yöntem ve teknolojilerin koleksiyonunu ifade eder. Tanısal prosedürler, klinisyenlerin dişleri, diş etlerini, çeneyi ve çevredeki ağız yapılarını etkileyen sorunları tespit etmesine yardımcı olur. Diş teşhisi tipik olarak diş hekiminin dişleri, diş etlerini, ısırıkları ve ağız dokularını değerlendirdiği klinik ağız muayenesiyle başlar. Bu değerlendirme sırasında klinisyen çürük, diş eti hastalığı, enfeksiyon, diş hasarı, ağız lezyonları ve diğer anormalliklerin belirtilerini arar. Tanısal görüntüleme aynı zamanda diş bakımında da yaygın olarak kullanılmaktadır. Diş röntgeni, panoramik görüntüleme ve konik ışınlı bilgisayarlı tomografi (CBCT) gibi teknikler, klinisyenlerin kemik seviyeleri, diş kökleri, gömülü dişler ve enfeksiyon alanları dahil olmak üzere görsel muayene sırasında görülemeyen yapıları görselleştirmesine olanak tanır. Görüntüleme ve klinik muayenelere ek olarak diş teşhisi, periodontal ölçümleri, çürük riski değerlendirmelerini, ağız hijyeni değerlendirmelerini ve diğer tarama yöntemlerini içerebilir. Bu teşhis araçları, diş hekimlerinin hastanın ağız sağlığı durumunu anlamasına ve uygun koruyucu veya tedavi edici bakımı belirlemesine yardımcı olur. Diş teşhisleri modern diş hekimliğinin temel bir bileşenidir çünkü birçok ağız hastalığı yavaş yavaş gelişir ve erken aşamalarda fark edilebilir semptomlara neden olmayabilir. Tanısal değerlendirme yoluyla erken teşhis, zamanında tedaviyi ve ağız sağlığının sürekli izlenmesini destekler.

In vitro evaluation of the mechanical properties of the resin-based composite three-dimensional digital space maintainers containing glass ionomer cements as fluoride sources in pediatric dentistry – PubMed

Can Deep Learning Methods Differentiate Temporomandibular Joint Disorders From Healthy Joints? A 3D Artificial Intelligence Algorithm Study Based on CBCT Images – PubMed