Bakteriler, plak gibi kalıntılar fırçalama ve diş ipi ile etkili bir şekilde giderilmediğinde diş eti çizgisi boyunca doğal olarak birikir. Bu bakteriler çevredeki diş eti dokusunu tahriş ederek şişmeyi (iltihabı) tetikler. Diş etleri şiştiğinde ve tahriş olduğunda kanamaya daha yatkın olurlar, özellikle fırçalarken veya diş ipi kullanırken fark edilirler. Bu aşamada iltihap yumuşak dokularla (diş etleri) sınırlıdır ve henüz dişleri destekleyen kemik veya bağ yapılarını etkilememiştir. Hasar yüzeysel olduğu için diş eti iltihabı kalıcı bir hasara neden olmaz ve uygun bakımla geri döndürülebilir olduğu kabul edilir. Plak birikmeye devam ederse sertleşerek diş taşına (tartar) dönüşebilir ve diş eti çizgisinin daha derinlerine yayılabilir. Bu, iltihaplanmanın devam etmesine ve kötüleşmesine izin vererek, durumun geri dönüşü olmayan kemik ve bağlantı kaybına neden olabilecek periodontite ilerleme riskini artırır. Her ne kadar vakaların çoğunda diş eti iltihabı bakteri ve plaktan gelse de, bazı ilaçlar, ağız kuruluğu (kserostomi), tıbbi durumlar (hamilelik gibi) veya hatta mekanik aşınma (çok sert fırçalama gibi) gibi şişmiş diş eti kanamasının başka nedenleri de vardır.